Reacties op: Dag Kip

Door: Zjiet

Zjiet — Fri, 25 Sep 2020 20:41:23 +0000

Ho, wat ben je hard. Kan jij zelf de hakbijl gebruiken, slachten … ?
Ik kan het niet, niet eens ernaar kijken als ze geslacht worden!
Carine zei het al: ik ben een Big Softy! Een eretitel!

Door: Lex

Lex — Fri, 25 Sep 2020 12:44:53 +0000

Mijn deelneming! Mooi zoals je van dit doodgewone dier toch een soort van held kaan maken. Eigenlijk is dat ook zo. Hero!
Altijd in nature betalende voor kost en inwoon. Veelzijdig, tuinman, alleseter, bemester, graver, werker, geen luxepaard (ah neen want het is een kip). Sober levend, met weinig tevreden. Dankbaar ook. En nu waardig gestorven en ten grave gedragen. Tis gebeurd. Niemand bezit het eeuwige leven. Ook de kip niet. ik heb er al enkele begeleid naar hun eeuwige rustplaats. diepte een kleine meter, rustplaats, het achterliggend bos. Voor altijd! Mogen menig bomen groeien van jou resten. in tegenstelling tot jou kip, is die van ons nu wel moeder geworden. Van een 7-tal kuikens. Zorgend voor haar kroost, bescherming biedend onder haar vleugels, zoekend naar eten voor deze bende. Natuurlijk staan we haar bij en bieden we hulp en eten aan waar we kunnen. Het hok is ook rondom afgemaakt om (ongewilde) ontsnapping tegen te gaan en om de ratten en katten buiten te houden. Een net boven hun kop biedt bescherming tegen aanvallen vanuit de lucht. Dus groeien maar lieve kuikens. Groeien! Wordt een mooie kip. Of haan, want dat zien we nog niet. De hanen krijgen een andere bestemming. En enkele kippen ook. Het is een kiekekot. En dat blijft het ook. Maar teveel is teveel. De keuze zal gemaakt moeten worden…. Dat wordt nog lastig. Hoe dan ook…. Een babyborrel zal er niet komen. Bedankt, Lex

Door: Zjiet

Zjiet — Sat, 15 Aug 2020 17:00:13 +0000

In antwoord op Willya Vossen.

Fijn om jou hier weer te ontmoeten Willya! Ik ben blij dat mijn stukje je plezier heeft gedaan en redenen geeft om even stil te staan bij …. « moeder, waarom leven wij? »
Hopelijk gaan we vlug weer fietsen en zie ik jullie daar weer terug!
Dankjewel.

Door: Zjiet

Zjiet — Sat, 15 Aug 2020 16:57:35 +0000

In antwoord op Jean S.

Dank je wel Jean! Fijn om van jou een reactie te krijgen! Moet je meer doen kerel, zo tussen de ritten van de « Wild Angels » door!!!

Door: Zjiet

Zjiet — Sat, 15 Aug 2020 16:55:25 +0000

In antwoord op Marc Hannes.

Doeme kerel, daar heb ik niet aan gedacht!
Luguber kantje van jou Marc. Neen, respectvol begraven met dank voor haar leven, haar eieren, het werk dat ze leverde.
Noem me dan maar een softy of een watje, geen erg. Als daarmee mijn respect voor het leven wordt beschreven dan is het geen scheldwoord maar een eretitel!

Door: Zjiet

Zjiet — Sat, 15 Aug 2020 16:53:53 +0000

In antwoord op Marc Hannes.

Doe me kerel, daar heb ik niet aan gedacht!
Luguber kantje van jou Marc. Neen, respectvol begraven met dank voor haar leven, haar eieren, het werk dat ze leverde.
Noem me dan maar een softy of een watje, geen erg. Als daarmee mijn respect voor het leven wordt beschreven dan is het geen scheldwoord maar een eretitel!

Door: Marc Hannes

Marc Hannes — Sun, 09 Aug 2020 13:09:37 +0000

Zo simpel en zo mooi geschreven. Maar ik had de kip niet begraven. Ik had ze laten mummificeren of” laten opzetten”, dan had je ze bij jou verzameling hanen kunnen plaatsen. 🙂

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 21 Jul 2020 19:54:00 +0000

In antwoord op Christel.

Dank je wel Christel.
Ik ben blij dat je het mooi vind! Ik had het je voorspeld. Nu zijn het dode kippen, misschien later rode pinguïns!

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 21 Jul 2020 19:51:29 +0000

In antwoord op Willy.

Verdikke grote broer, daar moet ik ook eens over schrijven, over die “Hanegraven” of zoals wij ze beter kennen : “Hanegreefsen”.
Dat van die “pik-orde” is me niet geheel duidelijk. Ik kom wel eens uitleg vragen!
Lang leve de kippen! Toch zolang ze aan de leg zijn!

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 21 Jul 2020 19:46:00 +0000

In antwoord op Nelly.

Dag zusje.
Jij weet het beter dan wie ook hoe zwak in ben “in the présence of dead”!
Deze kip had geen naam, was ook niet mijn kip, en toch …
Respect.
Inderdaad: een erfenis van onze pa! Herinner je de foto gaan hem met een traan in zijn linkeroog en een guitige ster in zijn rechteroog!
Dankjewel!