Allo Christel
Hoe verder China achter mij ligt en hoe meer ik info zoek over dat land, hoe kritischer ik word.
Ik wil niet “dood gaan” voor ik sterf.
Enkele weken geleden stierf een “warrior” van de milieubeweging aan een infarct na corona.
Drie weken daarvoor hebben we telefonisch nog duidelijk de puntjes op de i gezet over onze gezamenlijke acties. Daniël Willaeys, medestichter van VELT vzw, is 85 geworden. Maar we kunnen ons gesprek niet afronden. Zijn familieboom, met een ent voor elk kleinkind, zal het zonder zijn zorg moeten stellen.
“A crack…”.
Hartelijke groet “warrior” hugo

Allo allo Christel
Ik visualiseer me dat hele leger warriors. Maar ik herinner me die positieve contacten met jou, Egidius, Nelly, Crèce, Mario, Karel, de hele reisgroep. De Budha tempels … De schone schijn van de gidsen en het land imago moet ik echt wel wegkrassen. Hier en nu is het tcoh niet zo… slecht
grotegroet
hugo

Beste Lucrèce

Het is de slappe koord.
“Take your me time”, de reclame in handel spuit die gemanipuleerde verhaaltjes, de propaganda in de politiek doet hetzelfde. Narcisme?
Moeten wij niet harder “ons best” doen om op te komen voor die “oude” idealen? Alleen samen staan we sterk, tenzij men “macht” heeft.
Ouder worden is voor mij het perspectief van het leven bekijken, snappen. Maar ondertussen zien waar het fout loopt, hoe weinig is over gebleven van onze dromen.
En dan die overrompeling dat deze boomers de welvaart en welstand hebben “gekregen” die onze kleinkinderen zullen moeten missen, misschien.
Misschien moeten we onze verhalen meer aan de volgende generaties vertellen ipv alleen maar aan de “ervaringsdeskundigen” die we mogelijk zouden kunnen mogen zijn.
Ik treur om de vele psychische problemen in ons land, de zelfdodingen waarbij West Vlaanderen toch pieken haalt….
Je persoonlijkheid behouden is voor zoveel jongeren een probleem en “wij” weten het niet aan te pakken, de weg te wijzen. Als we nu eens met zo’n strijdbaar verhaal thuis kwamen… waarbij weerbare ouderen niet langer tolereren dat zij en de WZC als “lastig” en duur worden omschreven, in alle gore betekenissen.
hartelijke groeten
hugo

Ik heb je tekst moeten laten bezinken, overdenken, herkauwen, analyseren, omdraaien, wit in zwart zetten, mijn kennis over psychologie ordenen, de redenen zoeken … En nog zoveel meer.

Maar ik twijfel bij je verhaal, je kwinkslagen. Bovendien heb ik je een 12 tal dagen dicht op de huid gezeten….En het is een vreemd gevoel, teksten zonder “balorigheid” of iets in die zin.

“There is a crack in everything, that’s how the light gets is”. Ze zijn er!

Is op onze leeftijd een vorm van psychische naaktheid aan de orde? Moeten wij niet een “beetje meer” durven zeggen waar het om gaat, de kwetsbaarheid? Ik ben er niet uit.
En toch. Ik ervaar zoveel “schone schijn” … bij jongeren, geïnspireerd, allicht, door die van de “ouderen”. Bang om in de materiële en psychische rat race “door de mand” te vallen.
En is het voldoende om die open houding alleen bij de geliefden te uiten? Hoe moet het in de toekomst? Hoe sterk is de eenzame fietser?

Als ik lees wat sommige “gidsen” op fb e.d. posten of tolereren op hun pagina, maak ik me zorgen.
Waar is een stukje “mensenrechten”, “meedogendheid”, empathie, menselijke nuance, enz. gebleven?
Bange blanke burgers…die eerder voor grotere of kleinere dictaturen gaan, in naam van de zogezegde veiligheid.
Ik ben daar bezorgd over.

Ook omdat sommigen daar niets van lijken op te merken. Ik in China wel… Maar in veel andere landen is het van hetzelfde…

Maar de zon schijnt extreem helder vandaag, achter glas is het heet, We eten en drinken van plaatselijke en exotische “gerechtjes”.
Heerlijk. Ik geniet ervan en bedenk hoe bevoorrecht ik ben en vergeet al die minder gelukkigen… toch niet.

van harte
hugo

Zeker weten kerel. Maar zelfs in deze quarantaine zijn mijn dagen tekort. Zelfs zonder ruggen te wassen. We fietsen bijna dagelijks, mijn zus en ik, maar met de Neos groep is het fijner hoor! Wandelen doe ik op donderdagvoormiddag, tussen de 15 en 20 km. En lezen, schrijven, tekenen, knutselen … man daar kruipt veel tijd in.
Gelukkig ben ik met pensioen. Ik begrijp niet waar ik ooit de tijd haalde om te gaan werken ….
Dank je voor de feed back!

Zeker weten! Da’s afgesproken 👍

Alweer wijze woorden van jou Lucrèce, maar zoooo moeilijk te realiseren. En hoe ouder we worden hoe destructiever onze keuzes worden. Heus … soms weet ik niet wat ik zelf wil.
Singel blijven of niet? Moeilijk hoor. Maar wat ik wel weet is dat ik ga voor het beste uit elke dag die me gegeven is. Carpe this f*cking diem !!!
Dank je.

Hey Christel.
Ons bankje naast het fietspad in China, hoe zou ik het vergeten!!!
Maar hier zijn er ook bankjes naast fietspaden hoor! We kunnen het nog eens overdoen, zodra we dat 4US kwijt zijn spreken we af. Oké?