Reacties op: Kraanvogels

Door: Zjiet

Zjiet — Sat, 25 Feb 2023 11:18:06 +0000

In antwoord op Lex.

Hoi Alex.
Leuke aanvulling, waarvoor dank.
Maar je laatste zin? “En God zag dat het goed was”. Dat doet me wel pijn.
Hij moet dan wel stekeblind zijn, of super sadistisch! Van groot probleem naar klein, wat doet onze blinde daaraan? Gelovigen zeggen: de schuld van de mensen zelf!
Kijk eens naar de wereld: niks loopt nog zoals het zou moeten. Groot!
Klein: bezoek de kinderafdeling met kankerpatiëntjes van eender welk hospitaa!
Neen. Ik heb moeite om te zeggen dat Hij zag dat het goed was.
De liefde die jullie de kleine Ihor gaven, ja! De liefde van jullie als ouders voor de kinderen, ja!
Maar daarvoor hoef ik geen God te zijn om te zien dat het goed is!

Door: Lex

Lex — Wed, 22 Feb 2023 20:51:19 +0000

Speciaal is het wel. Weer zijn we in Ukraine. Igor… In dit verhaal een Rus, in ons verhaal weliswaar een Ukraïner, Ihor. Dezelfde leeftijd als Sander. Gevlucht uit Ukraïne. Op zoek naar een beter leven. Wonend in Westerlo. Zich aangemeld als voetballer bij ons Zammel. Spreekt een weinig Nederlands , dus Engels is onze taal. Hij is door de groep goed opgevangen, leerde met de bal spelen en voelde zich meteen thuis. Een leuke 6 maanden met deze bijzondere gozer opgetrokken. Heel beleefd. Echt een topkerel. Maar helaas besliste zijn ouders om terug te keren naar Roemenïe. Om daar een nieuw leven te beginnen. Ihor zelf wilde niet mee maar aangezien hij nog maar 16 is, telt de regel dat hij nog minderjarig is en zal moeten plooien en hij moest mee met zen ouders. Tegen zijn zin. En vrij snel. We hebben er nog alles voor gedaan om hem toch in België te houden maar de wil van de ouders (tevens begrijp ik hen ook wel) gaf de doorslag. We hebben hem een gepast afscheid gegeven, eentje wat hij zich nog lang zal herinneren. Hij was zo intens dat Ihor tot tranen toe ontroerd was. Hij heeft in de groep nog een bericht gepost met lieve woorden. Hij eindigde met. Guys, you gave me everything a boy can imagine. I felt good in the team. You are all friendly. You are all in my heart. And I wil never forget you. Thanks for all. Zammel, I love you!
Zalig toch. Ik mis hem wel. Maar tevens wenste ik hem het allerbeste toe. Ik sloot af met : Someday, we’ll meet again. Hij zei. For sure! En dat allemaal vanwege een oorlog. Zal het ooit zo ver komen dat iedereen door eenzelfde deur kan, in vrede! United we stand! Peace on you! En God zag dat het goed was…

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 21 Feb 2023 17:50:51 +0000

Hoi Ann!
Dank je voor je reactie! Ik hoop dat jij de Ann bent van Ardenvie, dé B&B uit Cetturu. (Zie een paar stukjes geleden). Ik ken wel een paar “Annen” maar geeneen die met deze bagage zou reageren. Heerlijk.
Ik ken het Lac Du Der ook wel en weet wat het is om tussen duizenden kraanvogels te zitten. Ik was in Zweden (op Öland) bij hun vertrek naar Frankrijk. Indrukwekkend hé!
En nu kom je, net als Mia hierboven, weer kraanvogels tegen. Papieren. Mooi, plooien maar. Het is inderdaad een kunst uit het mooie Japan. Waar jij graag heen wil! Ik zou je Mario en Marieke van YingYing Travel aanbevelen. Zij maken van iedere reis een unicum.
Maar dat weet jij beter dan ik. Doen, gewoon doen. Als je niet uit je poel komt als kikker weet je nooit hoe mooi de zee is… het is wel een eind springen hoor van de Ardennen naar zee.
Ik ga dit gezegde nooit meer vergeten. Net zo min als ik “Ardenvie” zal vergeten.
Ik vond er immers een mooie liefde… helaas ter ziele gegaan, maar onvergetelijk mooi.
Hopelijk zien we elkaar spoedig weer.
Dikke knuffel, ook voor P., en veel succes met het plooien! 1000 stuks, dat zijn er veel hoor!
Hou me op de hoogte.😘

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 21 Feb 2023 17:39:42 +0000

In antwoord op Willy.

Dag Willy!
Ik was vandaag aan je gesloten deur! Anders had ik je een kus gegeven voor je mooie reactie!
Dank je wel! Ik denk dat wij twee hier gelijkgestemd zijn over respect, liefde en edelmoedigheid.
Zelfde geboortehuis (Voetvelden), zelfde ouders!
Échte liefde roest niet!
Ik hou van jou!

Door: Ann

Ann — Tue, 21 Feb 2023 08:15:58 +0000

Mooi mooi..ik dwaal weer weg naar ‘mijn kraantjes’ die ik al meer dan 15 jaar ga bewonderen in hun onderweg zijn van het hoge noorden naar het zuiden voor overwintering en dit bij het Lac du Der. Het blijft verwonderen, verbazen en vooral genieten want ze zijn met meer dan duizend..soms wel met honderdduizend!
Mooi want ik dwaal weg naar Japan, het land van het zen-zijn en een droom voor me. Ook ik kwam twee maand terug een keer in contact met origami: op bezoek bij een vroegere vriendin verhuisd naar de ‘Vlaanders’, lerares plastische opvoeding ook en terwijl ik dacht dat we de buurt gingen afschuimen om mijn fomo te luwen, (Lees: ik moet hier alles gezien hebben en wil zeker niets missen! ) gingen we zitten en vouwen. Absoluut nooit geweten dat het zo’n rust zou geven! Als ik centjes genoeg heb om in business te vliegen omdat mijn gezondheid geen gewoon zitje meer toelaat zo lang wil ik echt kraantjes gaan vouwen in Japan….Heel wat sparen nog maar hoe lukt dit in deze moeilijke en dure tijden? We kunnen maar weer hopen en ook dromen van vrede..Gaat men het echt zo ver laten komen weer? Laat ons hopen van niet! Een Japans gezegde zegt trouwens het volgende : Een kikker in een put weet niks van hoe groot en hoe mooi de zee is….Hopelijk ontdekt P. de mooie zee en meer. En ik, misschien moet ik begin vouwen aan 1000 kraantjes voor vrede…

Door: Willy

Willy — Sun, 19 Feb 2023 19:48:02 +0000

Dag Zjiet,beste broer….petje af voor je stukje! Ik sta er volledig achter !
Het komt inderdaad altijd op hetzelfde neer…..liefde en respect!
En altijd zijn er mensen die het edelste van wat de mensheid voortbrengt voor hun eigen karretje proberen te spannen . En al doende dood en vernieling zaaien…. Met geweld! Maar geweld zal nooit het laatste woord hebben….

Door: Jos Beysen

Jos Beysen — Wed, 01 Feb 2023 12:10:00 +0000

Beste Eguid
Wat een verhaal jammer dat er altijd mensen zijn die het niet begrijpen hoeveel leed en verdriet dit mee brengt, ik kijk niet verdere dan bij ons in de straat een vrouw uit Oekraïne is sinds maart 2022 op de vlucht haar man mag het land niet uit na enkele weken stelt men vast dat ze zwanger is en nu ondertussen bevallen van een gezonde baby, begin er maar aan, alleen in een vreemd land de taal niet machtig geen zekerheid en constant de angst of je de vader en je geliefde nog ooit kan omhelzen ,onbegrijpelijk!! dat de kraanvogels met zen alle naar Poetin vliegen hopelijk komt hij tot inkijk

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 31 Jan 2023 22:30:42 +0000

In antwoord op Frans Mertens.

Hoi Frans!
Dankjewel voor je lovende woorden Frans. Maak er duizend van en doe een wens. Wedden dat het over liefde gaat?
En een wereld gebaseerd op liefde? Is er daar geen kleine 2000 jaar geleden ééntje voor aan het kruis genageld?

Door: Frans Mertens

Frans Mertens — Tue, 31 Jan 2023 18:19:17 +0000

Heel mooi Zjiet en vooral het voorstel om met z’n allen kraanvogeltjes te vouwen en overal plaatsen net zoals de mooie stenen terug te vinden tijdens een wandeling.
En mag het een aanzet zijn voor een nieuwe wereld met een basis van Liefde.🥰

Door: nelly hanegreefs

nelly hanegreefs — Tue, 31 Jan 2023 09:15:44 +0000

Knap broer. Een heel mooi verhaal dat iedereen aan het denken zet.
Maar we leven gewoon verder ! En maar goed ook. Ons brein kan veel incasseren. En die quote van Jason vind ik super.
😘😘😘