Reacties op: KUS

Door: Zjiet

Zjiet — Sun, 07 Feb 2021 22:43:46 +0000

Volhouden maatje! Het einde is in zicht! En zodra het kan/mag duiken we terug de sauna in!
God, wat gaat dat deugd doen.
We moeten wel volhouden Marc, voor die mensen waar we van houden en die van ons houden.
Plenty, legio …
Dank je voor je reactie!!!

Door: Lex

Lex — Sun, 07 Feb 2021 17:03:35 +0000

In antwoord op Marc Hannes.

idd. Waar blijven ze!!!!!
Ik begin al serieus dorst te krijgen…. 🙂

Door: Marc Hannes

Marc Hannes — Sun, 07 Feb 2021 09:22:26 +0000

Zjiet wat mis ik onze sauna uitstapjes, onze vreet momenten met Liliane en Maria. Wandelen komt mij ook al de strot uit. Je ziet ook ik ben het beu. Ik die nog elke dag mag en kan gaan werken. Dit schept toch nog ene variatie in mijn dagelijks leven. Maar zoals mijn buurvrouw van 93 jaar mij onlangs vertelde moeten we vooruit kijken en het positieve in alles zoeken. Ja die zijn er ook zelfs met Corona ook al moeten we er dieper over nadenken. We ontdekken dat een simpeler en minder gejaagd leven ons ook vreugde kan geven. De natuur heeft er zelfs voordeel mee. Minder vervuiling. Waarschijnlijk zijn er nog meer. oh wat is het zo gemakkelijk om enkel het maar over het negatief nieuws te hebben. Dat verkoopt als zoete broodjes.
Ik ben van overtuigd dat we met heel veel geduld weldra elkaar kunnen knuffelen, kussen en zoveel meer. Ik heb het nog niet verleerd. Fietsen e.d. verleert men ook niet!!

Door: Zjiet

Zjiet — Sun, 31 Jan 2021 13:11:03 +0000

In antwoord op Lex.

Wauw Alex! Wat een mooie reactie!
Volkomen aan mijn standpunt gehangen, zo versta ik je.
Laat me inpikken op jou slotzinnen: we gaan er een goed glas op drinken, weldra!
Waar blijven die vaccins ????

Door: Lex

Lex — Fri, 29 Jan 2021 18:41:46 +0000

Prachtig hoe jij van iets vervelends, verboden zelfs, toch een leuke anekdote kan maken. Met de humor en de vergelijkingen die je erin stopt. Telkens sta ik weer versteld! Maar ik begrijp je standpunt over de gehele situatie. Het is niet meer leuk. De fun is eraf. Het vertrouwen in mensen is omgeschakeld naar wantrouwen, angst ook. Als je , met masker, mensen passeert, zie je hun uitdrukkingen al. Je kan het van hun gezicht lezen. Zou die nu ….? Pas op dat je niet té dicht komt… !Een vriendelijke goeiemorgen is niet meer eigentijds in deze dagen. Die handdruk, die knuffel, die kus zelfs… Het is niet meer. Althans, voorlopig…. Maar wie zegt dat we dit nadien wel terug gaan doen? Blijft er niet een soort “onveiligheidsgevoel” hangen in deze periode na de pandemie? Ik weet het niet. Ik hoop van niet. Ik hunker echt naar het moment dat ik mijn intieme vrienden en familie weer tegen mijn grove borstkast kan trekken en een hartelijke plakkerd tegen hun wang kan geven. Het gevoel dat je laat zeggen “dag vriend, welkom in mijn hart, huis, …” Dit moment , wat een ontlading zal geven op alle vlakken. Kinderen die elkaar in de armen vallen, omhelsingen en felecitaties. Dat gloriemoment wanneer je een pracht van een goal maakt waarbij de hele meute richting jou loopt en de high fives weelderig weerklinken over de velden. Of met zen allen rond het kampvuur van een scoutskamp, lekker gezellig in een dekentje tegen elkaar met een warme chocomelk in je handen. Waar mopjes getapt worden en hartelijk gelachen wordt … Waar volwassenen gezellig samenzijn met de nodige hapjes en reagentia, met knuffels en aanrakingen, doorgeven van hapjes ” hey, dit moet je ff proeven” of “das een lekker drankje, neem ook is een slokje”… ja die dagen, die momenten …. Maar ook minder leuke momenten, momenten die troost bieden als mensen leed hebben, of een dierbare verliezen, Wat kan dat aanrakende schouderklopje of die knuffel troost en steun brengen. De bezoekjes die je brengt aan oma en opa. De warme knuffels die je van hen krijgt en ook geeft… Het zijn kleine dingen die nu niet kunnen maar toch altijd als normaal en gewoon gezien worden. Nee! Mag niet. Uitgesloten! De prille liefde tussen 2 tieners, die elkaar nu niet mogen kussen, tenzij het zwart is natuurlijk, maar ook dan moet je voorzichtig zijn. Wat Corona zit overal. En loert om de hoek. De schrik zit er toch in. Merkbaar! Voorzichtigheid geboden. Maar er komt een moment…. Dat deze hele shit onder de noemer “verleden tijd” valt en dat wij allen elkaar weer gaan en kunnen opzoeken om dan gezellig samen een pilske te drinken en bij te praten van al die verloren tijd, tijd die we onmogelijk kunnen inhalen… Wat voorbij is, is voorbij! ik kan nog uren doorgaan maar ik wil jou tijd niet langer dan nodig gebruiken. Dus, goede hoop. Op een goede afloop. When those things are over, we’ll meet again! Thank you very much! Someday, somewhere,….. Somehow !

Door: Alda

Alda — Fri, 22 Jan 2021 14:09:22 +0000

In antwoord op Alda.

Ik probeer het altijd een reactie te geven maar soms lukt hé is

Door: Zjiet, pap, opa

Zjiet, pap, opa — Tue, 19 Jan 2021 23:08:58 +0000

In antwoord op Bob.

Dank je kerel. Fijn om jou hier weer eens te ontmoeten.
Ja, we zijn het beu. Hoe verlang ik ernaar om jullie aan mijn hart te drukken.
We hebben zoveel in te halen.
Hou vol!
Hou jullie gezond!
LU

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 19 Jan 2021 23:05:33 +0000

In antwoord op Lucrèce Vansteelandt.

Hey Lucrèce. Vanuit de sneeuw in Zedelgem … toch nog de tijd gevonden! Dank je.
Wat zou “zjoetjes” arm zijn zonder reacties als die van jou.
To the point, zoals jij bent maar mét diepgang: de strijd van de mens als bestaansrecht van het virus …
Een doordenkertje!

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 19 Jan 2021 23:01:22 +0000

In antwoord op Ingrid.

Dag Ronnie en Ingridje.
Ja jammer, we zijn een dik jaar van ons leven kwijt.
Met geen geld kunnen we tijd terug kopen. Maar ik ben wel blij dat iedereen rondom mij, jullie ook, er goed doorgekomen zijn tot dusver. Volhouden hé!

Door: Zjiet

Zjiet — Tue, 19 Jan 2021 22:58:17 +0000

In antwoord op Alda.

Dank je wel zus!
Ik ben steeds erg blij als ik merk dat jij ook nog meeleest!
Reacties verheugen mij altijd, hoe kort ook!