Ingridje en Ronnie.
Mooie reactie waarvoor ik je dank.
En nog wel van jou, jij die weldra 65 wordt en in de bloemen gezet wordt, dankbaar voor je optimisme en gastvrije en gulle lach.
Die Ronnie treft het nogal met jou als partner.
Ik hou van jullie alle twee.

Dag lieve Lucrèce.
Wat een mooie reactie alweer. Een feestje in de stijl van The Great Gatsby: Jij als Mia Farrow en Hubert als Robert Redford!!! Ik zie het al helemaal voor mij!
Dat geërfde boekje van je moeder is onbetaalbaar. Koester het. Wie weet krijgt het bij jouw nakomelingen ook nog wel een plaatsje op de plank en in hun hart.
Daar gaat het om.
Als je wat nalaat hoeft het geen have en goed te zijn maar een herinnering, warm en vol liefde.
Dankjewel Lucrèce.

Hoi Jos en Jeanine!
Dank julllie wel voor deze mooie woorden.
We kennen elkaar nog niet zo lang maar samen hebben we al veel beleefd. Stonden we niet samen aan het sterfbed van Henri? Dat bind ons meer dan we beseffen en misschien is dat de erfenis die deze man ons naliet: een reden om hem te missen en te treuren en om wekelijks even langs zijn plekje op het kerkhof te fietsen.

Dag Christeltje,
Altijd ben ik blij om van jou een reactie te krijgen en dat ook nog in zo’n lovende woorden.
Dankjewel daarvoor. Het betekend veel voor mij.
Dikke knuffel!

Dag Frans.
Ik ben ontroerd door jou woorden. Dankjewel.
Lees hierboven de tekst van Alan Jackson, of beter nog: luister er eens naar op YouTube.
De essentie!

Hoi Lieven,
Mooie samenvatting en reactie. Maar zo is het wel. Jouw muziek aan ons gebracht is voorzeker jouw testament en onze erfenis, waarvoor onze oprechte dank.
Mijn reactie moet dan ook uit de muziekwereld komen: Alan Jackson met “The Older I get”
… and the older I get
… the truer it is
… it’s the people you love
… not the money and stuff
… that makes you rich!!!

Ik ben ervan overtuigd dat ook jouw zoon en kleindochter, je woorden zullen koesteren en doorgeven, heel hun leven lang!! Een erfenis om van te dromen man!!!!

Misschien is een testament inderdaad niet alleen een lijst van bezittingen, maar vooral een verzameling van woorden, herinneringen, idealen en kleine gebaren die blijven verderleven. En daar slaag jij wonderwel in: jouw “Zjoetjes” zijn geen gewone stukjes tekst, maar kleine stukjes warmte die mensen doen glimlachen en nadenken.

Mooi ook hoe je Boudewijn de Groot erbij haalt. Op 22 jaar nadenken over een testament lijkt jong, maar misschien gaat het minder over afscheid nemen en meer over wat je belangrijk vindt. En dat laatste voel je doorheen jouw hele verhaal: dankbaarheid voor gezondheid, vriendschap, familie en de kleine geneugten van elke dag (zelfs de vaste én vloeibare 😉).

Maak je nog maar geen zorgen over die laatste reis… zolang jouw pen, humor en buikje nog zoveel levenslust tonen, zijn er nog heel wat mooie hoofdstukken te schrijven.

Ik hoop dat er nog vele Zjoetjes mogen volgen. Ze zijn een mooi erfstuk dat je nu al uitdeelt.