AFSCHEID VAN EEN VRIEND

Een pad zonder hindernissen leidt meestal nergens heen. 

Deze wijze woorden hebben meermaals mijn gedachten doorkruist in de loop van 2018: het meest rampzalige jaar uit mijn leven !

Een greep: mijn verhuizing, het sterven van mijn moeder, de dood van Lisetje, het Tenerife debacle, de verkoop van mijn huis, …

Ik wil niet stil staan bij wat dit mij, geestelijk, heeft aangedaan.

Maar over de laatste slag, alweer een uppercut, wil ik toch even wat kwijt.

Ik heb een vriend verloren.

Dat is me écht nog niet veel overkomen in mijn leven, daarom dat het zo zwaar te incasseren is.

Ik treur om zijn afwezigheid. Het valt me zwaar.

Ik mis zijn humor en zijn “cryptische” uitdrukkingen.

Zijn kennis ook: niemand weet meer over bloemen, planten, paddenstoelen, vogels …

Ik mis de namiddagen die we vulden met een goede borrel en klassieke muziek, met zijn uitgebreide kennis over de componisten.

Ik treur om het uitblijven van goede kookraad, van smakelijke gerechten, lekkere dranken … 

Niemand kan wedijveren met zijn kennis over tuinieren en zeker niet met de uitvoering hiervan, al was het soms wat veel werk. Ik hielp graag.

De plannen, de reizen, zelfs per fiets, de uitstapjes die oplossingen brachten, …

Afscheid van een vriend.

Bij elk afscheid sterft er ook een deel van jezelf.

Ik ondervond het dit jaar meermaals, de wonden van mijn ziel krijgen nauwelijks de tijd om te “ontkorsten”. Nu dit weer.

Maar het moet gezegd dat dit keer niets onoverkomelijk is, al is het water diep.

Afscheid van een vriend, die ik misschien pijn heb gedaan met mijn grappen en grollen. Ik dacht de ideale antagonist te hebben gevonden. Helaas, ik wist niet beter!

Was de communicatie er maar geweest, dan had ik niet het druppeltje hoeven te zijn die de emmer liet overlopen.

Jim Reeves zong decennia geleden nog : “Ask, and you will be given, the key to this world of mine !

Ach, goed communiceren is niet iedereen gegeven, maar goed dat liefde soms geen communicatie nodig heeft; anders had onze vriendschap nooit zo’n hoge score gekend.

Het ga je goed. 

Ook ik wil hierover geen polemiek voeren.

Groetjes vanuit mijn bedroefd en treurend zieltje, vanuit mijn hartje met één extra litteken en vanuit mijn buikje dat de verse aanvoer van de lekkerste groenten erg mist.