Half september was het en het weer erg wisselvallig.

Belgisch Luxemburg, met vakantie!

Een leuk hotel, niet te duur, goed eten en een nette kamer met een goed bed.

En met een goed gezelschap.

Maissin. Zo heette het dorpje.

Tussen St. Hubert en Paliseul.

Piepklein maar vol geschiedenis. En daarover hoorden wij voor het eerst spreken door een plaatselijke gids.

De slag bij Maissin! Duurde maar drie dagen: 22, 23 en 24 augustus 1914. De bloedigste confrontatie uit WO 1. Fransen en Duitsers, lijnrecht tegenover elkaar. Maissin werd voor driekwart verwoest met duizenden slachtoffers aan beide kanten.

Je kan er een militair kerkhof bezoeken met graven van de Franse en Duitse gesneuvelden. Drie dagen, honderden graven, Fransen en Duitsers.

En zoals zo vaak met mij gebeurde kreeg ik een brok in de keel omdat zowel daders als slachtoffers samen begraven liggen. Wie schoot op wie? Wie trof raak?

En nu samen rustend, langs elkaar, in vrede. In Pace (Latijns voor In Vrede).

De waanzin van oorlog, van oorlogen, toen en nu, blijft verbazen.

Achteraan zijn twee massagraven, één met Duitse gesneuvelden, één met Franse gesneuvelden.

En tussenin een fraai mausoleum. Aan de trap rechts is een klein kastje en er steekt een boekje in en een pen.

Ik heb erin geschreven. Als je er ooit komt kun je het opzoeken.

Emotioneel als ik was beschreef ik de onzin en het vredig samen rusten van oorlogsvijanden.

Eén dag van onze vakantie. Emotioneel!

Een andere dag hebben we besteed aan Redu.

Ooit van gehoord? Vast wel want Redu wordt het boekenstadje genoemd en staat op de lijst van de mooiste dorpjes in de Ardennen.

In de zomermaanden zal het wel een trekpleister geweest zijn maar nu, half september, is het er rustig. Doods rustig.

Maar zo heb ik het het liefste want… er zijn overal boeken te koop.

Mooie winkels maar ook stalletjes of boerenschuren en garages vol met boeken. Oergezellig om te neuzen en jezelf in boeken en titels te verliezen. En je kan er lekker eten en drinken ook!

Dat hebben we dan ook gedaan, overvloedig, neuzen, eten, drinken.

Maar het meest verbaasde mij het museum, ons aangeraden door de hogervermelde gids!

Gratis met mijn museumpas en met korting voor mijn gezelschap via “VisitWallonia.be”

De naam van het museum is “Mudia”. Kunst anders beleven. Een reis door de geschiedenis van de kunst met ruim 300 originele werken over 50 kunststromingen.

Van Renaissance tot vandaag.

Interactief kan ook. We speelden met de hallucinante figuren van Hieronymus Bosch. Hilarisch en onvergetelijk.

Een mooie dag.

Vakantiedagen van hoge kwaliteit in eigen land.

Maissin en Redu blijven bij mij, voor altijd.

Dank zij de onzin van de oorlog.

Dankzij de zin van de kunst.

Groetjes vanuit mijn hartje dat weet dat ik erover zal blijven spreken tegen vrienden en luisteraars in het algemeen omdat ik vind dat ik deze schoonheid en geschiedenis moet delen;

vanuit mijn zieltje dat weer eens gekrompen is met de wetenschap dat wij mensen écht de domste creaturen zijn van moeder natuur die niets maar dan ook niets leren uit de geschiedenis

en vanuit mijn buikje dat, aangenaam verrast, lekkere pastis, perfect geschonken, vond op het hotelmenu. Maar de wijn was ook goed en bovendien inclusief!

En de melk aan het ontbijt smaakte nog écht zoals ik het mij uit mijn jeugd herinnerde: zacht en romig, met de smaak van échte melk.

A tout les vaches de Luxembourg: merci, merci beaucoup!