Maan

Ik heb het nu zowat gehad.

Oorlog, oorlog en nog eens oorlog. De wereld gonst ervan en er is geen ander nieuws meer. Gebeurt er nog iets goeds in deze wereld?

Altijd dezelfde namen van ruziemakende wereldleiders, ik zal ze niet noemen.

Te gevaarlijk.

Maar die ruziemakers willen – om hun gelijk te halen – de maan met de handen grijpen, of anders gezegd: ze proberen het onmogelijke.

En als dat niet lukt gaan ze tegen de maan blaffen: nodeloze bedreigingen uiten.

Maar ik zie het niet meer zitten. Ik wens ze allemaal naar de maan!

Eén ding hebben die machtswellustelingen gemeen: hun vollemaansgezicht!

Laat ze naar de maan lopen voordat alles hier naar de maan is!

Het zou een mooie opruiming zijn, naar de maan ermee. En ze kunnen niet terug want naar de maan lopen is niet mogelijk, laat staan terug.

Wat we wel kunnen is iets bouwen om ongewensten daar neer te zetten want dat hebben we al in 1969 gedaan! Apollo 11 bracht toen in juli Neil Armstrong op de maan. Gewenst!

De eerste man op de maan. En hij mocht terug komen. Graag zelfs!

De laatste man op de maan was Eugene Cernan, december 1972. En ook hij mocht terug komen. Ook graag. Ook gewenst. Allebei Amerikanen.

Maar het tuig dat ik nu naar de maan wens hoeft niet terug te komen en daar zitten ook Amerikanen bij.

Good riddance!

Blij dat we er vanaf zullen zijn. 

Net zoals de Britten deden in de 19e eeuw: een reisje, enkel heen, voor hun criminelen van Groot Brittanië naar Australië en Nieuw Zeeland. Hoppa: de boot op ermee en naar de andere kant van de wereld. Geen retourtickets. De raket op en een heel eind de ruimte in ermee.

Ik droom maar wat luidop want het is inmiddels al meer dan 50 jaar geleden dat er nog een poging tot maanreis werd ondernomen. De ruimte in wel, zeker! Onder andere door spelevarende multimiljardairs. Maar de maan… te hoog gegrepen.

En misschien maar goed ook want we zouden daar – net als hier op aarde – alleen maar ruzie maken over… wie zal het zeggen waarover. Ach we vinden wel iets om elkaar naar het leven te staan. Want is dat niet de meest actuele evolutieleer: wedloop om het meest gesofistikeerde wapens te maken om zoveel mogelijk anders denkenden, anders gekleurden, anders gelovenden, anders… te vernietigen?

De maan! 

Ik las zelfs dat er nog maar één mens begraven ligt op de maan, of toch zijn assen! 

Gene Shoemaker. Amerikaans geoloog, astronoom en aspirant astronaut. Hij verongelukte in 1997 in Australië en zijn assen werden met een ruimtesonde naar de maan gebracht uit dankbaarheid voor zijn grote bijdrage aan de planetaire wetenschappen. Nog plaats genoeg dus in dat lunaire columbarium.

De maan ligt ver van mijn bed en voorlopig de diverse oorlogen ook nog. Laat me hopen dat het gezond verstand weer zal winnen en dat het goede zal overheersen.

Ik ben sceptisch. Kijk maar eens naar de energieprijzen!

Laat mij er wat quotes bij halen.

Boeddha zei ooit: Drie dingen kunnen niet lang worden verborgen: de zon, de maan en de waarheid!

Mark Twain: Net als de maan heeft ieder mens een donkere kant die niemand mag zien.

En als die machtswellustelingen, vanuit hun ballingschap op de maan, naar de wereld kijken geef ik hen de quote van Multatuli mee:

Van de maan af gezien zijn wij allemaal even groot!

Maar de grootste wijsheid komt, zoals gewoonlijk, uit de Bijbel.

Boek Prediker:
De dwaas verandert als de maan!
De wijze blijft als de zon: gelijk aan zichzelf!

Groetjes vanuit mijn hartje dat elke ochtend weer pijn doet bij het aanhoren van de nieuwsberichten over het leed en het verdriet dat mensen elkaar aandoen;

vanuit mijn zieltje dat mijn plannen voor deportatie van machtswellustelingen wel ziet zitten en toejuicht 

en vanuit mijn buikje dat beaamt als ik zeg: daar krijg ik krampen van aan mijn maag.

Tot slot een luister tip, hopelijk in de toekomst een presidentiële song.

Frank Sinatra nam het reeds in 1964 op:

Fly me to the moon

And let me play among the stars 

Let me see what spring is like 

On Jupiter and Mars…