Peperduur zijn de prijzen aan de benzinepompen tegenwoordig.

Of krijg er peper in je reet van.

Neem dit niet letterlijk, wel met een korreltje zout.

Peper en zout.

Onafscheidelijk in de moderne keuken.

En ik stond er nooit bij stil hoe dat komt. Tot onlangs iemand over een bevriend koppel zei: “Ze zijn als zout en peper”.

Raar, want ik kende deze spreekwijze niet. Eerst viel mij op dat hier “zout” eerst genoemd werd en in de recepten verwezen wordt naar “pezo” met dus “peper” eerst.

De TV koks gooien er ook eerst zout in en dan peper.

PEZO omgekeerd dus, maar “ZOPE” bekt niet zo!

Mijn onderzoek leerde mij dat peper en zout smaakmakers, smaakversterkers zijn.

Zout is essentieel voor de mens en één van de vijf smaken.

Peper wekt een gevoel op door de aanwezige “capsaïcine” dat de hersenen prikkelt en daardoor smaak en gevoel koppelt.

Interpreteer “als zout en peper zijn” dan als bijvoorbeeld 1: bij elkaar horen, onafscheidelijk zijn maar ook als bijvoorbeeld 2: verschillend zijn van elkaar, competitief.

Dan denk ik dat bij vorige generaties verklaring 1 van tel was maar dat nu, gelet op de hoge scheidingscijfers, verklaring 2 primeert.

Ik ben geen filosoof, noch geschiedschrijver maar ik hou van compromissen: het zijn twee verschillende dingen die erg goed bij elkaar passen.

Peper en zout symboliseren ook wel zwart en wit.

Bijvoorbeeld in haarkleur: een kapsel peper en zout is donker haar met witte strepen erin.

Of er bestaan ook “peper en zout” stoffen, wit en zwart.

Relationeel noemt men een stel van gemengd ras een Pezo koppel. Zwart/Wit.

Maar het hoeft niet want Romeo en Julia, Laurel en Hardy, Bert en Ernie, Antony en Cleopatra zijn ook gekende Pezo koppels.

Er is mij overigens verteld dat de zee zout is omdat anders de vissen steeds moeten niezen!

In het Oosten gebruiken ze Soja- en vissaus in plaats van zout. Lekker, éch lekker maar als daar zeewater van zou gemaakt geweest zijn, wat een vieze toestand op de stranden zou dat geven?

Genoeg gekheid. Zout komt uit mijnen en zeewater; pepers zijn bessen van de peperplant.

Zwarte pepers zijn onrijpe groene bessen die na droging zwart/bruin worden.

Witte pepers zijn de rijpe bessen.

Groene pepers zijn als de zwarte pepers maar worden niet gedroogd, wel gepekeld.

Rode pepers zijn bessen die gerijpt zijn aan de plant.

Het beste zout zou, volgens de kenners, het roze Himalaya zout zijn.

Ik weet het niet. Ik gebruik van alles, vaak te pas en te onpas. Op een eitje bijvoorbeeld. Lekker.

Maar ik, die via de diëetdokter meer yoghurt moet eten maar het niet graag lust,

gebruik peper en zout, Pezo, in mijn yoghurt.

Ik zal niet zeggen dat het lekker is maar volgens mij lekkerder dat die mengelingen met “fruit” of die kleurstoffen die de producenten door de yoghurts mengen dat lijkt op fruit.

Stop!

Ik heb er een hongertje van gekregen en vanuit de koelkast hoor ik allerlei lekkernijen mijn naam roepen.

De yoghurt houdt zich opvallend stil!

Groetjes vanuit mijn hartje dat vindt dat je dit stukje maar met een korreltje zout moet nemen;

vanuit mijn zieltje dat van nature al alles wat peperduur is verafschuwd

en vanuit mijn buikje dat al mijn hele leven lang open staat voor alle smaken: zout, zoet, bitter, zuur, maar vooral umami!