Testament
Deze morgen nog hoorde ik een liedje dat sinds lang uit mijn geheugen was verdwenen maar me nu weer begeesterde omwille van de tekst.
Woorden alweer…
Boudewijn de Groot met “Testament”.
“Na tweeëntwintig jaren in dit leven
“Maak ik een testament op van mijn jeugd.
“Niet dat ik geld of goed heb weg te geven.
“Voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd…
Tweeëntwintig jaar oud was Boudewijn en al aan een testament toe!
Ik herinner me zelfs niet meer dat ik ooit zo oud ben geweest.
Maar het feit dat je op die jonge leeftijd al aan een testament gaat denken is zorgelijk.
Want, geef toe, een testament is iets dwingends, iets wat een grens aangeeft tussen dit leven en een eventueel volgende.
Een soort van overgave van je eigen aardse verwezenlijkingen naar je opvolgers, je dierbaren, goede doelen…
Ik ben wat ouder: wel drie keer tweeëntwintig en dan ben ik er nog niet, bij mijn 74 jaren.
Lang geleden schreef Marcus Martialis (Romeins schrijver en dichter) hierover: “Als jij verlangt dat je dierbare zal huilen over je dood, geef hem dan niets”.
Ik ben nog niet van plan om dit aardse tranendal te verlaten maar toch…
Wat kan ik achterlaten aan mijn meest dierbaren? Laat me daar even stil bij staan.
“En ik heb nog wel wat mooie idealen
“Goed van snit hoewel ze uit de mode zijn.
“Wie ze hebben wil die mag ze komen halen
“Vooral jonge mensen vinden ze nog fijn.
Mooie woorden Boudewijn.
Inventaris woorden.
Inderdaad, de mooiste idealen die mijn leven beheerden kan ik nalaten. Maar ze zijn misschien wat oubollig geworden en niet meer van deze tijd.
Ik laat ze na, om op te poetsen en te actualiseren, voor wie ze wil.
En mijn cursiefjes natuurlijk, als gemeenschappelijk erfgoed.
Mijn neef Tom, mijn geliefde webmaster, die mag ze beheren en eventueel wat wensen vervullen die hij en ik alleen kennen.
“Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
“Wel wat kinderlijk maar ach ze zijn zo diep.
“Ik behoorde immers tot die groep van mensen
“Voor wie ‘t geluk toch altijd harder liep.
Eén slotverhaaltje:
Een oude man vraagt aan zijn notaris om van zijn oude testament een nieuwe versie te maken. Het antwoord van de notaris: “Onmogelijk. Na meer dan 20 eeuwen Oud en Nieuw Testament zijn er nog steeds discussies over!”
Groetjes vanuit mijn hartje dat bedenkt dat ik dankbaar moet zijn om mijn redelijk goede gezondheid en omdat zelfs COVID aan mijn deur voorbij ging, tenminste dat denk ik toch,
vanuit mijn zieltje dat écht nog niet toe is aan die laatste reis, de grootste, de reis waarvan geen bestemming gekend is
en vanuit mijn buikje dat zich dankbaar alleen de lekkere dingen herinnert die het leven mij schenkt en schonk. Vast én vloeibaar!
“Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
“Om verliefd te worden op een meisjeslach.
“Zelf ben ik helaas een keer te veel bedrogen
“Maar wie het eens proberen wil, die mag!
Dankjewel Boudewijn.
“Aan jullie, mijn lezers laat ik een hoop Zjoetjes na
“In de hoop dat ze jullie vermaakten
“En vooral omdat ik hoop dat dit stukje # 229
“Nog 371 navolgers gaat krijgen!
Dankjewel.
Leuke beschouwing bij het ouder worden.
Op zich laten we allemaal wel een soort testament na ook al zetten we dat niet op papier. We hebben op een of andere manier toch iets betekend voor anderen en dat dragen ze als vermogen nog verder mee in hun leven.
Of om het met de woorden van een andere kleinkunstenaar te zeggen: ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde, het water gaat er anders dan voorheen, door het verleggen van één steen zal de stroom nooit meer dezelfde weg gaan.
En zo hebben wij allemaal de toekomst mede bepaald. Dat is ons testament en voor andere de erfenis. 🙂
Hoi Lieven,
Mooie samenvatting en reactie. Maar zo is het wel. Jouw muziek aan ons gebracht is voorzeker jouw testament en onze erfenis, waarvoor onze oprechte dank.
Mijn reactie moet dan ook uit de muziekwereld komen: Alan Jackson met “The Older I get”
… and the older I get
… the truer it is
… it’s the people you love
… not the money and stuff
… that makes you rich!!!
Heel neen een prachtig schrijfsel met de nodige nostalgie en eerlijk vanuit het hart.
Voor mij één van zo niet het beste stukje dat je geschreven hebt en ik zeg duidelijk bij ‘voor mijn’.
Dag Frans.
Ik ben ontroerd door jou woorden. Dankjewel.
Lees hierboven de tekst van Alan Jackson, of beter nog: luister er eens naar op YouTube.
De essentie!
Dag Zjiet, inderdaad, ik volg Lieven….je kan je niet inbeelden aan hoeveel mensen je een indruk nalaat. En dat zijn de eenvoudigste dingen eerst. Bij het horen van zo’n “indruk”, krijg ik een spontane glimlach en mijn mondhoeken gaan niet naar beneden voor lange tijd….
Weerom is dit een mooi schrijfsel 😉 groetjes Christel
Dag Christeltje,
Altijd ben ik blij om van jou een reactie te krijgen en dat ook nog in zo’n lovende woorden.
Dankjewel daarvoor. Het betekend veel voor mij.
Dikke knuffel!
Wat een prachtige mijmering om te lezen. Je hebt van een eenvoudig liedje een moment gemaakt waarop we even mogen stilstaan bij wat écht waarde heeft in het leven.
Misschien is een testament inderdaad niet alleen een lijst van bezittingen, maar vooral een verzameling van woorden, herinneringen, idealen en kleine gebaren die blijven verderleven. En daar slaag jij wonderwel in: jouw “Zjoetjes” zijn geen gewone stukjes tekst, maar kleine stukjes warmte die mensen doen glimlachen en nadenken.
Mooi ook hoe je Boudewijn de Groot erbij haalt. Op 22 jaar nadenken over een testament lijkt jong, maar misschien gaat het minder over afscheid nemen en meer over wat je belangrijk vindt. En dat laatste voel je doorheen jouw hele verhaal: dankbaarheid voor gezondheid, vriendschap, familie en de kleine geneugten van elke dag (zelfs de vaste én vloeibare 😉).
Maak je nog maar geen zorgen over die laatste reis… zolang jouw pen, humor en buikje nog zoveel levenslust tonen, zijn er nog heel wat mooie hoofdstukken te schrijven.
Ik hoop dat er nog vele Zjoetjes mogen volgen. Ze zijn een mooi erfstuk dat je nu al uitdeelt.
Hoi Jos en Jeanine!
Dank julllie wel voor deze mooie woorden.
We kennen elkaar nog niet zo lang maar samen hebben we al veel beleefd. Stonden we niet samen aan het sterfbed van Henri? Dat bind ons meer dan we beseffen en misschien is dat de erfenis die deze man ons naliet: een reden om hem te missen en te treuren en om wekelijks even langs zijn plekje op het kerkhof te fietsen.
Hey Zjiet, zoveel nostalgie op zo’n zomerse dag!!
Toch raar maar deze week was ik hemels blij dat ook ik, een ’testament’ van mijn moeder (geboren 1923) meekreeg. Op 14 jarige leeftijd grasduinde ik in haar kast en vond een pakje menukaarten. Trouw- en jubileumfeestjes, ze spaarde ze allemaal. Ik schreef ze toen over in een onnozel schriftje. Maar dit schriftje bleek deze week goud waard.
Midden oktober organiseren wij een feestje, ‘De Gatsby jaren 20’, charleston, stijlvolle kleedje, lange handschoenen, pluimen in de haren!
Mijn schriftje van toen, ‘Het licht mijn hart op’ en anno 2026 ‘MIJN ERFENIS’ vulde de menukaart in stijl:
‘ Soepje dat de ronde doet,
smaakt voorzeker eenieder goed.
Groentenkrans met lange tong
waarmee de koe haar liedje zong
Kiekens van eigen Veldegemsch ras
met sla, waarop het zo verlekkerd was.
De zalm, ’t zwemmen moe,
komt hier in de botersause toe.
Praalgebak en sappig fruit
daarmee is de maaltijd uit!
De mannen roken een sigaar,
voe d’ anderen staat de koffie klaar.
Niet verdwijnen van de planken,
zonder den Heere te bedanken.
Ik ben ervan overtuigd dat ook jouw zoon en kleindochter, je woorden zullen koesteren en doorgeven, heel hun leven lang!! Een erfenis om van te dromen man!!!!
Dag lieve Lucrèce.
Wat een mooie reactie alweer. Een feestje in de stijl van The Great Gatsby: Jij als Mia Farrow en Hubert als Robert Redford!!! Ik zie het al helemaal voor mij!
Dat geërfde boekje van je moeder is onbetaalbaar. Koester het. Wie weet krijgt het bij jouw nakomelingen ook nog wel een plaatsje op de plank en in hun hart.
Daar gaat het om.
Als je wat nalaat hoeft het geen have en goed te zijn maar een herinnering, warm en vol liefde.
Dankjewel Lucrèce.
groot met woorden die een mens doet dromen,over wat het leven te bieden heeft voor ieder individu,en herinneringen die we koesteren in ons Hart ❤️🍀🤗🌺💋💋💋 Bedankt goede vriend voor jouw mooie woorden die we koesteren.Met liefdevolle groeten Ingrid en Ronnie uit Nederland❤️❤️❤️
Ingridje en Ronnie.
Mooie reactie waarvoor ik je dank.
En nog wel van jou, jij die weldra 65 wordt en in de bloemen gezet wordt, dankbaar voor je optimisme en gastvrije en gulle lach.
Die Ronnie treft het nogal met jou als partner.
Ik hou van jullie alle twee.