Iemand zei me ooit dat je om gelukkig te zijn naar mooie dingen moet kijken. Eigenlijk zei hij: om niet ONgelukkig te zijn.

Misschien is dat zo.

Daarom ben ik erg blij met de manier waarop ik het vorige jaar heb kunnen afsluiten.

Op de voorlaatste dag van december ben ik met mijn goede vriend en neef Bart naar Brussel gereisd op museumbezoek.

Een héérlijk koud dagje uit in onze mooie hoofdstad. Tenminste het stuk dat wij zagen.

Twee musea hebben we gezien: in de namiddag het “Oldmasters Museum” in de Regentschapstraat 3 te Brussel en dat was mooi wat we zagen.

Oog in oog met meesterwerken van Rogier van der Weyden, Dirk Bouts, Pieter Breugel Sr, P.P. Rubens, James Ensor, Hans Memling, Jeroen Bosch, Van Dijck, Jordaens,… en dan vergeet ik er zeker nog een handvol zoals Dali en Matisse.

Dat mag dan toch wel tellen als afsluiter van een bewogen jaar. 

Mooie dingen zien, bewonderen, je gelukkig voelen… of niet ONgelukkig.

Maar hét hoogtepunt, top of the bill, was in de voormiddag: het museum van “The World of Banksy” in de Lakensestraat 28 te Brussel.

Een fijne vriendin (Kristine) uit Antwerpen had er mij op geattendeerd en wat ben ik blij dat ik naar haar raad heb geluisterd.

Banksy. Moet ik hem nog aan jou voorstellen?

Moeilijk om te doen hoor.

Banksy is een graffiti kunstenaar en niemand weet eigenlijk wie hij is. Sinds 2000 ongeveer werkt hij in de hele wereld aan zijn straatkunsten. 

Eerst als graffiti-spuiter, later als sjabloonkunstenaar. Vaak op de vlucht voor de politie (graffiti spuiten is onwettelijk) verkoos hij de sjablonen. Snel klaar met weinig verschillende kleuren en herbruikbaar. Wel steeds gemaskerd en vermomd want vaak heeft men hem aan het werk gezien.

Zijn werken zijn aanklachten, spiegels die hij de mensheid voorhoudt, tegen het kapitalisme, tegen het establissement, tegen oorlog en onrecht maar steeds pacifistisch, voor de vrijheid en voor de kinderen en onderdrukten.

Mooi en edel, vind ik.

Doeken van hem zijn vaak verkocht voor grote bedragen, steeds ten voordele van goede werken.

Persoonlijk geniet ik het meest van de humor in zijn werk.

Ooit schilderde hij een primitieve rotstekening over een man met een winkelkarretje. Hij hing het stiekem in het “Britisch Museum”. Toen het na een tijdje ontdekt werd heeft men het toegevoegd aan de permanente collectie.

Dierentuinen bezocht hij ook. Londen en Bristol. 

In het onderkomen van de pinguïns schilderde hij de tekst “We’re bored of Fish” (Wij zijn de vis beu!) in twee meter hoge letters. En bij de olifanten: “I want out. This place is too cold. Keeper smells. Boring, boring, boring!”

(Ik wil eruit.Deze plek is té koud. Verzorger stinkt. Verveling, verveling, verveling)

Humor ten top in functie van vrijheidsberoving.

In 2013 stelde hij een kraampje op aan de ingang van Central Park New York en verkocht er werken voor de prijs van $60. Iedereen liep eraan voorbij. Nu zijn die werken ongeveer $225.000 waard. Gemiste kansen.

Bij de veiling van zijn werk “Girl with the Red Balloon” plaatste hij een versnipperaar in de kader. Na de verkoop werd het werk half versnipperd. Dankzij een technische fout is niet het hele werk versnipperd.

Eén van zijn echt goede vindingen is voor mij de muurschildering van de arbeider die één ster weghakt uit de EU vlag. Dit werk werd al snel overschilderd. Brexit?

Ach, elk werk van hem is de moeite om bij stil te staan. Het museum gonst ervan.

Heerlijk genieten. Werken van Banksy vind je in de hele wereld: Palestina, Bethlehem, Kiev, Tell Aviv, Londen, Brussel, Parijs, New York, Los Angeles, Melbourne, …

Mooie tentoonstelling, echt een aanrader.

Voor mij het mooiste werk komt uit Bethlehem, West Banks Palestina en stelt een rebel voor die gemaskerd een ruiker bloemen gooit naar de vijand in plaats van een molotovcocktail.

Of misschien de gekruisigde Christus met in zijn beide handen winkeltassen. Religie tegen commercie?

Of een klein meisje dat een zwaarbewapende soldaat fouilleerd.

Of…

Of…

Of…

Groetjes vanuit mijn hartje dat blij is dat er nog anonieme voorvechters zijn van mooie dingen, mensen die spiegels voorhouden waarin we beschaamd kijken,

vanuit mijn zieltje dat zo blij was met deze trip naar Brussel omwille van de kunst, maar ook omwille van mijn reisgezel Bart want we hebben er een geweldige dag van gemaakt

en vanuit mijn buikje dat ook tevreden terugblikt omdat we voor onze lunch een Italiaans restaurant ontdekten met een héérlijk interieur, héérlijke bediening en héérlijk epizza’s.

Brussel is mooi. Ik wist het niet. Ik moet er wat vaker heen.