Het is weer die tijd van het jaar dat de lentekriebels voelbaar worden. De extreme koude ligt achter ons en hopelijk ook die lange periodes van regen en somber weer.

Hoopvol uitkijken naar iets beters, daar is wel mee te leven.

In de US moeten ze voor die hoop nog wachten tot november.

Pas onlangs kwam ik een doosje tegen met knopen, moet oeroud zijn want ik herinner me geen enkel van deze knopen, van jassen, van broeken, van hemden…

En ik weet zelfs niet meer sinds wanneer ik het niet meer doe: van de afgedragen kleren de knopen afsnijden en bewaren.

Dus dacht ik bij mezelf dat dit doosje gaat verdwijnen bij de volgende voorjaarsschoonmaak. Het moet nog een fossiel zijn uit een vorig leven.

Maar goed, zo zijn er nog voorbeelden in mijn huisje.

Ik moet dan ook de keukenlades/kasten inspecteren. Zeker voor het opbergen van de elastiekjes. Die kan ik zelfs sorteren op kleur en op maat! Ook de verzamelde pennen en potloden: allemaal terug naar hun originele plaats!

De potten en pannen die ik dit hele voorbije jaar niet gebruikte: naar de berging!

En als ik dan daar toch zal zijn: alle verpakkingen van apparaten die ik kocht en bijhield met het oog op terugzending bij garantie.

Daar vind ik wellicht ook een hoop plastic winkeltassen die ik steeds mis als ik in de supermarkt ben. Thuis verhoogt die stapel alleen maar. Opruimen zal de boodschap zijn.

Ik heb ook nog een doos vol met gebruiksaanwijzingen voor alles en nog wat in mijn huishouden. Altijd handig om bij te houden, denk je dan bij de aanschaf, maar eenmaal het ding in gebruik is weet je dat de handleiding niet meer boven water gaat komen. Vaak zijn ze dan nog geschreven in meer talen dan dat er landen waren die het Verdrag voor de Rechten van de Mens ondertekenden.

Volgende halte: de kleerkast. Zelfs ik, van het mannelijke geslacht, moet toegeven: hier moet wat verdwijnen! Moeilijk als je bent opgegroeid met het idee: iets wat nog goed is doe je niet weg! Maar toch, less is more en een beetje meer ruimte tussen je spullen is welkom. Dus zeker zo voor de dames: als je iets nieuws in je kast hangt/legt doe dan twee oudere dingen die je een jaar niet aanhad weg. Kringloop, vintage!

Zo moet ik ook mijn werkhuisje onder handen nemen. Zou moeten! Want ik vind het daar zo gezellig tussen al die spullen waarvan ik soms al vergeten ben vanwaar ze komen, waarvoor ze dienen. Gereedschap van onder andere mijn vader, hout in alle vormen en soorten, schroeven en bouten…

Ik denk dat als ik elke dag 20 schroeven en/of bouten zou gebruiken dat het aantal dagen dat mij nog rest te weinig is om door die voorraad te komen.

Ook met mijn collectie CD’s en vinyl platen. Wat doe ik er nog mee?

Maar aan velen hiervan hangt een mooie herinnering vast en wie wil mooie herinneringen verliezen? Zouden de herinneringen verdwijnen als het voorwerp verdwijnt? Tijdschriften en boeken, idem dito. Leven tekort om alles te absorberen.

Maar ook hier: herinneringen! En bovendien het decoratieve effect van boeken in mijn interieur.

Nog veel werk op de plank dus. Maar gelukkig is het voorjaar nog even veraf en kan ik verder gaan met waar ik wel goed in ben: tijd spenderen met vrienden en familie!

Een pagina vol goede voornemens, asjeblief! Graag gedaan!

En al vinden sommigen dat de jaarwisseling de tijd is van de goede voornemens en februari de tijd om die voornemens al lang weer vergeten te zijn, wil ik toch pleiten voor het nemen van goede voornemens, het hele jaar door.

Misschien komt er dan wel eens iets van!

Hoop! Zelfs voor de US.

Groetjes vanuit mijn hartje dat blij is met het positieve in dit stukje want het vond dat de laatste tijd teveel ernst in mijn geschrijf geslopen was;

vanuit mijn zieltje dat afwacht of ikzelf wel een voornemen zal kunnen volhouden: minder tijd doorbrengen op het web!

en vanuit mijn buikje dat een beetje angstig afwacht wat voor voornemens er weer zullen volgen in verband met diëten en culinariteit.

Ach buikje, deze dingen stonden elk jaar op mijn lijst van voornemens.

Wij twee weten wel beter.